Inmiddels
is het verleden,
als een kooi,
die voorlopig bescherming biedt,
gevormd in het oude jaar,
uiteen aan het vallen.

De toekomst is al aanwezig.
Alle kansen op nieuwe dingen,
geluk en nieuw leven,
liggen nog besloten in een rode bol,
als een opgaande zon.
Wat zal de nieuwe dag brengen?

Onzekerheden over dingen die altijd zeker leken,
dienen zich aan.
De nieuwe ondenkbare kansen zijn nog onzichtbaar.

Maar ook al kent ongekend geluk
geen voorpret,
zou ik toch alvast maar een voorschotje nemen.

.     .     .